Gün bitmiş, gökyüzü kararmıştı.
Yıldızlar görünmeye başladı,
İçimdeki özlem kıpırdamaya...
Günün telaşından sıyrıldım,
Geceye bıraktım yavaşça kendimi; serindi.
Serindi ve rüzgarın
Tenime değişi güzeldi gözlerim kapalıyken.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
