Gün battı
Gecenin kuşatan efkârı başladı
Bir ümit sun halime dedirten firkat susmadı
Sineye hüzün çökerken, yalnızlık alıp sürüklerken acımadı
Hangi rıhtıma varsam, son yolcuyu arasam, yakaran gözler usanmadı
Çaresiz boyun bükülür, sazendenin hüzzam kemanı sinemde dinmeyen sökündür
Her kez eş dost, ahbaplar içinde şen şakrak, ben ise suskun ve yorgun yollarda hancıyım, işte o vakit yaş dökülür
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta