seni bir gün batımı kızıllığında sevdim
ve bir sabah aydınlığında kaybettim
sen benim deniz ortasında yakalandığım bir fırtınada
sığındığım limandın
sen benim dağım nehirim denizimdin
sen benim şehir kalabalığından sıkılıp geldiğim
doğal bir köydün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta