Yeşil bir çimende oturken anladım akşam olduğunu unutum daldım bi anda herkez bana bakıyor uyumuş diyor gece oldu gitim eve dışarı baktım bir ay çokta yıdız vardı yine daldım giti bir anda yıldız yerine koydum kendimi gün doğdu izledim bütün gece ay giti güneş geldi herkez yaşlanıyor ama gün sanki yaşla beraber gidiyor gecenin doğumunu tek ben değil herkez izliyodur herkes yaşlanıyor tek yeni doğanlar kalıyor ne güzel dimi büyüyosun bebeksin hiçbişeyin farkında değiler yaşlanınca farkına varıyorlar insanlar bende birgün yaşanıcam fakına varıcam sizde varıcaksınız emin olunda verin kararınızı
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta