Gurubun son raksı bu, gök kızıl gün bitiyor
İçimde damla damla suskunluk birikiyor
Secdeye inmiş başım, avuçlarım toprakta
Akşamın aksi suda kızıl kızıl yanmakta
Ufkun son sahnesi bu, gümüş kanatlı kuşlar
Göklere inen perde, bakır rengi bulutlar
Bir melâl depremi bu, dağılıyor düşlerim
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta