Gün batarken tek başıma
Dağlarda geziyorum
Bir yusufçuk konuyor omuzlarıma
Kendi kendime ıslık çalıyorum
Ardımda ayak izleri
Önümde derin uçurum
Aşağıda usulca akan ırmağa
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta