Akşam can çekişip çıkartmıyor sesini.
Rüyalar kapatmak üzere son perdesini.
Yok edelim yorgunluğun her zerresini.
Gün başlıyor bize ğülümseyerek
Kurulan saatlerin boşandı zembereği.
Kalkma zamanı,yok uyumanın gereği.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Hepimize günaydın,zihnimiz açık olsun.
İşler bizi değil,gücümüz işleri yorsun.
Bütün yüreklere huzur ve mutluluk dolsun.
Gün başlıyor bize ğülümseyerek.
Bilmukabele
Azizim
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta