Gün batma da akşam ağlatmakta hüzünlerden,
Geçmez geceler artık gönlüm’de hüzün varken,
Ufkumda kızıl dağlar var şimdi, ne yapsam ben,
Bitmez geceler, olmaz tan vakti ne yapsam ben.
(Mef û lü, me fâ î lün, mef û lü, me fâ î lün)
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta