tenini severken rüzgar,
ben sevmekten vazgeçerken rüzgarı
sana kızıl dolu gözlerden acılar bıraktım
ne kadarı ağır bastı kışın
papatya kokan saçlarında..
tenini öperken saçlarım
ben bir o kadar uzakken saçlarıma
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta