Güneş sıkılmamıştı kendini her an göstermekten
Ve ay vazgeçmemişti güneşin peşinden gitmekten
Ve çocuk sahibi oldular bu yıldızlar bir zaman
‘Gün’ koydular adını, vazgeçmediler onu sevmekten
Milyonlar sene geçti aradan, Gün büyüdü
Emelleri, hayalleri, ümitleriyle birer sümbüldü
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta