Gümüş Ve Zaman Şiiri - Halil Turan

​Sular çekilirken o yorgun cama,
Bir gümüş alevdir dökülen zaman.
Susar cümle sesler, döner akşama,
Kaybolur hakikat, uyanır yalan.

​Ne bir harf dökülür, ne söz, ne lisan,
Tılsımlı bir sükût sarar her yeri.
Aynalar içinde kaybolmuş insan,
Arar o rüyadan kalan izleri.

​Dokunma, kırılsın vaktin kanadı,
Bırak, gölgelensin en güzel rüya.
Duyulmaz boşlukta kimsenin adı,
Bizden başka herkes dönmüş uykuya.

01/05/2025