24.12.2003 Ankara/Altındağ
Bu şeb ki mâh-ı münevver cemâlin izhâr eyler,
Felek yüzünde nikâb-ı zulmeti pervâr eyler;
Dizilmiş âb kenârında sâkit ü hayrân,
Uzun bacaklı kuşân-ı beyâz-ı nûr-efşân;
Gözünde mâha müteveccih bin âh u bin katreler,
Unutmuş arz u zamânı o hür-güman böcekler.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta