Bu gün cananımı çekti de canım.
Girdim bahçesine yüzü gülüyor.
Dağılmış zülüfü düğmesi yarım.
Uç vermiş goncanın başı gülüyor.
Biri yakıyorsa biride yanar.
Ay doğunca fakir gün doğdu sanar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler hayati hocam....sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 31 tane yorum bulunmakta