gülüşümün kıvrımlarında uyuttum seni dün gece,
uyandığında, yüzünü gözyaşlarımla yıka diye.
gözlerimde çırpınıp duran bir damla yaş, kendini aşağı bıraktı;
o kadar yüksekten atlamak acılı bir intihar çeşidi olmalıydı..
ne kadar uğraşsa da, ulaşamadı sana
ve bir diğeri gelerek yardım etti ona,
arkasından itip, hızlandırdı gidişini.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta