yaralı bir şiir süzülür kalemimden
sen kolunda bir ihaneti gezdirirken
bir tutam saçına karışır boğulurum
gözlerinden kaçarken köşe bucak
içimde bir çocuk intihar eder
bir kağıt falında kaybederim umudu
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta