Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güller açsın yanağında, bir tebessüm ile,
Kıskansın seni, gökyüzündeki yıldızlar bile,
Ne olursun kulak ver de, bitsin artık bu çile,
Yağacak yağmur bile, gülüşüne muhtaç…
çok içten şiir kutlarım Osman bey
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta