Sen her sabah gülüşünden öptüğüm
Yüreğimin yangını dinmeyen sızım
Sensiz geçen ömür bir kara yazım
Gözyaşım dinmiyor ah benim nazlım
Gözlerin bir umman derinine daldığım
Çıkmaz sokaklarda şimdi sensiz kaldım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta