Bir gülüş düşer ansızın,
Sanki bahar, Almanca bir kelimeyle gelir.
Gönlümde camiler yükselir,
Her kahve molasında, bir dua gibi.
Güzelim, adın yankılanır sessizce,
Yaşlar önemsizleşir, zaman bize değmeden geçer.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Eğer sevgisinde samimiyse
seni her şeyden çok seviyorsa
sevgili gülüşüyle sonbaharımızı
som bahar eder
gönlümüzün gülüyle öpüşür bülbüller
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta