Gülüşün solsun Şiiri - Murat Ülkü

Gülüşün solsun da baharın bitsin,
Dilerim her adım uçuruma gitsin.
Beni yakan ateş seni de tütsün,
Gözümün yaşıyla, ahımla yaşa.
Q
Gündüzün kararsın, gecen olmasın,
Gönül bahçende bir gülün kalmasın.
Kapını vuran hiç kimse olmasın,
Suskun duvarlarla, ahımla yaşa.
Q
Yastığın taş olsun, yatağın diken,
Ektiğin dert olsun, hasretken eken.
Benim gibi boyun büküp dururken,
Bitmez sızılarla, ahımla yaşa.
Q
Yolların kapansın, izin silinsin,
Dost bildiğin herkes düşman bilinsin.
En mutlu gününde ömrün bölünsün,
Yarım kalmışlıkla, ahımla yaşa.
Q
Hayalin çöksün de uykun kaçsın,
Ruhun her nefeste bir yara açsın.
Dilerim felek de sitemin saçsın,
Diz çöken halinle, ahımla yaşa.
Q
Güneşin doğmasın, sabahın haram,
Kapanmak bilmesin bendeki yaram.
Seninle bozuldu bu gönül törem,
Vebalin yüküyle, ahımla yaşa.
Q
Adımı andıkça dilin dolaşsın,
Attığın her adım dertle dalaşsın.
Yalnızlık bir gölge gibi bulaşsın,
Issız sokaklarda, ahımla yaşa.
Q
İçtiğin her suyun tadı acısın,
Girdiğin her kapı birer sancısın.
Kendi öz yurdunda bir yabancısın,
Sürgün yollarında, ahımla yaşa.
Q
Bakışın donup kalsın boş bir duvarda,
Gülmeyi unut o meçhul diyarda.
Dilerim mahsur kal her fırtınada,
Sığınacak limansız, ahımla yaşa.
Q
Tüm kapılar yüzüne kapansın bir bir,
Ruhunu kemirsin bendeki bu kir.
İçinde büyüsün o sessiz zehir,
Tükenen nefesle, ahımla yaşa.
Q
Vebalim boynuna bir zincir olsun,
Bastığın topraklar hep çorak kalsın.
Her gece kabuslar kapını çalsın,
Uykusuz gözünle, ahımla yaşa.
Q
Huzuru bir masal gibi dinle de,
Bin pişmanlık taşı her bir cümlede.
Ruhun hapis kalsın bu kör hamlede,
Kendi zindanında, ahımla yaşa.
Q
Gözyaşın aksın da yaranı yaksın,
Feryadın göklere bir duman çaksın.
Felek bile sana sitemle baksın,
Kimsesiz halinle, ahımla yaşa.
Q
Aynalar küssün de göstermesin yüzünü,
Unutma verdiğin o yalancı sözünü.
Kendi ellerinle söndürdün közünü,
Küllerin içinde, ahımla yaşa.
Q
Gezdiğin her yerde lanetim essin,
Aldığın her nefes bağrını kessin.
Kime el uzatsan "yabancıyım" desin,
Sırtından vurul da, ahımla yaşa.
Q
Ekmek sana taştan, suyun kandan olsun,
Sarayı kursan da için zindan olsun.
Seni her an gören bin pişman olsun,
Yıkılmış ömrünle, ahımla yaşa.
Q
Her sabah uyandığında ölümü dile,
Bitmesin çektiğin bu sonsuz çile.
Karışsın feryadın o azgın yele,
Dinmeyen sızınla, ahımla yaşa.
Q
Vicdanın bir akrep gibi soksun seni,
Gömül de toprağa, sarmasın kefeni.
Ruhun terk etmesin o canlı bedeni,
Azaplar içinde, ahımla yaşa.
Q
Garip Murat der ki; bitsin bu çile,
Sitemim sığmıyor artık hiç dile.
Savrulsun küllerin o mahşer yele,
Ebedi bir yasla, ahımla yaşa.