Gülüşün sobeme köşe kapmaca
Ah bu Pazar akşamları sırtımda ağır yük
öyle böyle değil yaşamak dediğimiz yük
bir garip anlamsız hayatı ölenedeğin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




.Bu duygular da, oldukça sade ve naif bir içtenlikle aktarılmış oldukca hüzünlü bir şiirle karşilaştim.
..Kutluyorum bu güzel şiirler yazan üretken ve paylaşımcı
Şairimi..
Saygılarımla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta