Ey rüzgar ile sırdaş olan papatyaların annesi!
Düşlerimin kıyısında gülüşünle açar her tanesi.
Süzülürken usul usul, düşten göğe pervanesi;
Yanaklarına sinmiş bir gülün, mehtaba nağmesi.
Afitabı gibisin maviye vurgun gecenin;
Adımları yankılanır mehtapta bir ecenin.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta