Mutluluğun resmini çizemem inan ki
Amma velâkin gülüşünün eşliğinde
Şiirini yazabilirim bel ki
Kaşları kalem gözleri kelam
O masum o utangaç o sessiz gülüşün
Hep böyle umut mu dağıtır gülüşün
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Şiir insanın içindeki lal dilidir.Söyleyemediklerini kağıtlara mürekkeple emdirir.Şiir olur,Bazen içimizde yaşattığımız sevgiye ,hasrete,bazen içimizdeki acıyı bazen de toplumun yaşam acı ve sevinçlerini dile getirir şiir.Daha doğrusu şiir yaşamın izdüşümüdür.
Kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta