Gülüşlerle örülmüş, neşeli hatıralar var,
Herkesin dilinde bir "ne güzeldi" rüzgârı.
Bana dönüyor yine, o yanık, küskün çağlar,
Siz anlatırken bile, içimde kopuyor fırtına, sis ve kar.
Siz o yaşta masallardan taçlar giyerdiniz,
Yıldızlara uzanan ipler, uçan balonlar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta