Gülüşlerimi yakalarsın Şiiri - Kamile İlbey

Karanlığından kaçarken onlar,
Bir ben koştum sana,
Bir ben vardım orda,
Beraber çıktık aydınlığa.

Ama olmadı ilacım zehre dönüştü biranda,
Benide bıraktın o uçurumdan,
Arasanda bulaman.

Sınırları zorluyorsun, dayanılmaz oluyorsun.
Sana koştukca, geri geri kaçıyorsun.
Dipte kalmaktan hoşnutsun.
Peki öyle olsun.

Sınırları aştın, öfkem taştı.
İçimden döküldün,
Gözümden yaş olup aktın.

En sonunda bende kaçtım.
Senden arındım.
O günleri çok ararsın.
Yıllar gelmez geriye,
Öylece baka kalırsın.
Ağır gelsede gülüşlerimi yakalarsın.