Ankara ayazında bırakıp gittiğin gün beni
haberin yoktu olan bitenden
bin yıllık beton duvar gibi çakılı kaldım
sokağın ortasında
Gözyaşı dökmedik ikimizde
sen gri ve bulutlu gökyüzünden emanetle
kararlı bir şekilde uzaklaştın benden
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta