Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kar yağar umutlar yeşerir beyazında
Fakat o’da ne! Kapısını açmaz beyaz
Umut ağlar...
Sevgili Arkadaşım,
Yaz! Hep yaz...
Sevgilerimle...
[email protected]
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta