Artık şiirlerimde avutmuyor beni
gittikçe çoğalıyor ölümler, yalnızlıklar çünkü
bej rengi hüzünler büyüyor her kopuşta içimde
ve ben ne zaman yazsam saçlarım dökülüyor artık
Ölüm beyazı kağıtlara devriliyor siyah tenli kelimeler
üşüyor tüm mecnunlar
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta