Gülüyordum karanlığa, soğuğa
Aldırmıyordum hiçbir şeye.
Kan ağlarken bile yüreğim
Yüzümden gülüşüm eksik etmiyordum.
Ne zaman mutluydu insan?
Ölüm gelmeden mi?
Geldikten sonra mı?
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta