aklımı soktun gönlüne
aklim ermiyor nasıl gidilir
neden demeyeceğim bulursun
nedensiz terk etmeyeceğimi bilirsin
karsıma geçmiş bir de gülersin
ben bırakmadım bu aşkı gülünç durumda
gözlerimi kendim ıslatmadım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Acaba bizmi gülünc duruma düseriz, yoksa bizi terk edenlermi?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta