aklımı soktun gönlüne
aklim ermiyor nasıl gidilir
neden demeyeceğim bulursun
nedensiz terk etmeyeceğimi bilirsin
karsıma geçmiş bir de gülersin
ben bırakmadım bu aşkı gülünç durumda
gözlerimi kendim ıslatmadım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Acaba bizmi gülünc duruma düseriz, yoksa bizi terk edenlermi?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta