Ah gülüm, niye ses vermiyorsun. Sen ses vermeyince ölüyor kuşlar. Cıvıl cıvıl konuşmuyorsun.
Sesini bana vermedin. O sesi içime çekemedim. Dudaklarına doğru öldüm ama sen benim ölümünü göremedin.
Rengarenk evler ah rengarenk evler, sığınacak bir liman, fazla oldu bana.
Bu deniz çok dalgalı; midem bulanıyor kusuyorum, konuşamıyorum.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta