Benim gül efşanım, nur-u cihanim, ruh-u revanım, can-ı cananım...
Gülüm Gülüm hatıramdaki son bülbülüm...
Kör kuyum inatçı huyum suyum, benim sonsuz yolum varım yoğum, çıkmaz bulvarım, lambasız sokağım benim olan ama kimsenin de olmayan sol yanımda açan nur-u gülistansın...
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta