gülü dikene hasret bıraktı sevdamız
susuz çöllerdeki,kurumuş yapraklardan bi fark bırakmadı.
acıları büyüttük gözlerimizde
kendimizi yok eden bir dev yarattık
sevgiye sahip çıkmak yerine,
çıkmaz sokaklarda derman aradık.
sevdamıza ekin ektik, yağmuru beklemeden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta