Yalnızlığa kök salmış güldü,
Kurumuş bir dere yatağında.
Yalnızsı, üzgündü ama güzeldi.
Güzel olan her şeyi severdi.
Ömrü beklemekle geçerdi gülün.
Ne bir başka bir güldü beklediği,
Yalnızlığını paylaşmak için.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Gecenin gözyaşıdır gül yaprağındaki şebnem,
Işıl ışıl parlayan, seherinde en güzel sabahların
Oysa ne sabaha erdi benim zifiri karanlığım,
Ne de güzelliğine güzellik kattı bir gülün, gözyaşlarım..
Yorumunuz ve temenniniz için teşekkür ederim..
Sevgiler bizden..
Çünkü gül, yaprağında şebnem varsa güzeldi,
Ve bir damla su ancak gül yaprağında şebnemdi..
Güle şebnem; şebnemede gül yaprağı dileyelim o zaman...Yarım kalmasınlar..
Sevgilerimle
Gecenin gözyaşıdır gül yaprağındaki şebnem,
Işıl ışıl parlayan, seherinde en güzel sabahların
Oysa ne sabaha erdi benim zifiri karanlığım,
Ne de güzelliğine güzellik kattı bir gülün, gözyaşlarım..
Yorumunuz ve temenniniz için teşekkür ederim..
Sevgiler bizden..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta