Beyaz karanligin baslangıcıdır.
Kırmızı her aşığın her demde yasadığı
Gökyüzünü,bir damla suyu hatırlatır
Mavidir o,ne beyaz nede kırmızıdır.
Bir buket mavi gül taksam saçın örgüsüne
Gökyüzünü,bir damla suyu hatırlatsın diye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta