Gülümseyemedik hiç bir zaman, müjdeli bir edayla.
Ardında kaldık hep düşlerimizin.
Utancımız cezamız.
Oburca sevişmelerimiz, ayıbımızın bedeli.
Sokaklardaki yalnızlık,
hep aynı rayda gelen giden bir kara tren misali.
Ne mutlu ne de mutsuz.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta