Mutsuzluğa bile gülümserdin yürürken
Acı keder ızdırap gözlerinde erirdi utanca
Sende çözerdi çocuklar mutluluk bilmecesini
Kaybolup giden düşler senle dönerdi avuçlarımıza
Mutsuzluğun çaresizliğini yıkmıştın sen
Hiç bir vakit ağlamaz, gülerdi hep son sözün
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta