Mutsuzluğa bile gülümserdin yürürken
Acı keder ızdırap gözlerinde erirdi utanca
Sende çözerdi çocuklar mutluluk bilmecesini
Kaybolup giden düşler senle dönerdi avuçlarımıza
Mutsuzluğun çaresizliğini yıkmıştın sen
Hiç bir vakit ağlamaz, gülerdi hep son sözün
Suphi bir acaip adam
Suphi benim canım ciğerim
Kimse bilmez nereli olduğunu
Susar akşam oldumu
Bir cebinde das kapital
Bir cebinde kenevir tohumu
Devamını Oku
Suphi benim canım ciğerim
Kimse bilmez nereli olduğunu
Susar akşam oldumu
Bir cebinde das kapital
Bir cebinde kenevir tohumu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta