iki yakası erguvanlı şehrimde, öyle bir yalnızlık
ki, benim bile değil...; herşey gibi!
mabedimin kapısında soyar beni;
yanında kıyafettir gülümsemek
klasik hayat akar zaman içinde
ağaçlar konuşur rüzgarla
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları



