Basımı yavaşça kaldırıp gökyüzüne bakıyorum;
İşte beyaz tenli iri gözlü bir çocuk
Mavi sacları nemliymiş alabildiğine özgür…
Ve güneş olurmuş bazen
Bazense bulut…
Bazen de yağarmış yağmur olup…
Başımı kaldırıp gökyüzüne baktım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta