Mutluluk da, acı da bulaşıcıdır;
biri çoğaldıkça, diğeri azaldıkça nefeslenirsin;
her ikisi de hayatın yasası değil,
insanın insana yaşattığıdır oysa.
Ömrün vefasızlığında hiçbir şey baki değilken, acı vermek neden!
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta