Bir papatyanın yaprağı düşüyor yere
Gönlüm sana feda oluyor bir anda
Üzülmene dayanamıyor hiç bir şey
Tüyleri dökülüyor kuşların
Ve benim gönlüme bir kaç hançer saplanıyor.
Kadehler hiç eksilmiyor seninle
Sen gittiğinde yerine herhangi bir şey doldurulamıyor.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta