Ey gönlüm!
Biliyorum hüzün kapını çalmadan kırdı,
Yazmak da çare etmiyor sana,
Zirveler ve çöküşler aynı anda kapında,
Aradın durdun acılarla örülmüş kimliğini.
Hayaller ve gerçekler iç içe örülmüş dantela gibi,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta