Şimdi deli divaneden beterim.
Aşklara kapalı gönül defterim.
Sevdasız geçiyor artık günlerim.
Üzülme dostum, kaderine gülümse.
Ben giderken ardım sıra baktılar.
Sanki beni kor ateşlerde yaktılar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta