İstanbul’u kalbim sanırdım,
En fazla hep Dolmabahçe’yi sever
Bir çocuk gibi öpüp, okşardım yer lambalarını.
Ben aklımı düşürürdüm,
Kız kulesi
İlk kez sevdalanan bir kız gibi
Kuşları düşünürdü.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta