Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Koklamadım zarar görmesin diye,
Tutmadım dalından incinmesin diye,
Uzaktan seyredip uzaktan sevdim,
Yine de gülümün yapragı soldu.
Güneşe çıkardım, suyunu da verdim,
İçimden, yürekten, ölesiye sevdim.
Her zaman sevdiği şarkıları söyledim,
Yine de gülümün yapragı soldu.
TEBRİKLER YÜREGİN VAR OLSUN
BEN ANLATACAK KELİME BULAMAZKEN,
KUTLUYORUMMM NE KADAR AKICI,
DUYGULARI BÖYLE DİZELERE DÖKMEK,
Taç ettim başıma, hiç yere indirmedim.
Hapisti yüreğime, kimseye söylemedim.
En güzel sevgileri hep ona verdim.
Yine de gülümün yapragı soldu.
Elimi sürmedim, yüreğimle sevdim.
Kalbini kırmadım, üzülmesin dedim.
Her zaman bir dediğini iki etmedim.
Yine de gülümün yapragı soldu.
Koklamadım zarar görmesin diye,
Tutmadım dalından incinmesin diye,
Uzaktan seyredip uzaktan sevdim,
Yine de gülümün yapragı soldu.
Güneşe çıkardım, suyunu da verdim,
İçimden, yürekten, ölesiye sevdim.
Her zaman sevdiği şarkıları söyledim,
Yine de gülümün yapragı soldu.
hocam tebrikler yüregine saglık dileirm mevladan gülleriniz hiç solmasın saygıalrımla yıldırım şimşek
Güneşe çıkardım, suyunu da verdim,
İçimden, yürekten, ölesiye sevdim.
Kutlarım şair.Yüreğinize sağlık.
Turgay bey, mükemmel güzellikte. Tebrikler.
TEBRİKLER HOCAM YÜREGİNE SAGLIK KALEMİN DAİM OLSUN SAYGIALRIMLA YILDIRIM ŞİMŞEK
tebrikler
Eksik olan bir şey var demek ki ,bazen bişiyleri tekrar gözden mi geçirmek gerekiyor acaba? tebriklerimle...
Sevgi yüklü ve çaresiz mısralar. Kutlarım. Saygılar.
Başarılı yetenekli kaleme alınmış güzel bir lirik, sevda şiiri okudum. hani.. zaman zaman durmadan çaldığımız, durmadan dinlemek istediğimi güzel şarkılar vardır ya.. onlardan aldığım tadı buldum güzel şiirinizde. Kanımca şiir iki nedenle yazılıyor Birincisi insanın duyumlarına yöneltilen şiirler.. ikincisi de insanın aklına yaöneltilen şiirler. İnsanın yüreği esinle yükleniyor.
Tebrikler. Tam puan verdim
Renkler ve Yaşam
Bu şiir ile ilgili 110 tane yorum bulunmakta