penceremin önü ekmek kırıntılarıyla doldu,
günlerdir bir güvercin bile uğramadı,
arada bir esen meltem kasırgaya döndü yaralarımı kanattı...
neyleyim heybemde gülüm diyenden kalan sessiz sözlerle koyuldum yola,
şimdiki savaşım yüreğimde sessizliğe mahkum olmuş çığlıklarla...
yoksa kefensiz gömülmek mi düştü payıma,
lafın gelişi sevgilerden biri olmak... işte öylesine...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
