İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Sevdası gül olanın, dili de gül oluyor demek ki?
Dua gibi merhem, dost oluveriyor kâğıda kaleme…
Yoksa hükmediyor demek mi gerek?
E, ne demiş Hz Mevlana…
“Güzeli sevmek gerek, sevmeyi öğrenmek için, her şeyi güzel görmek gerek…”
Gül olsun, gülistan olsun hep diliniz…
Tebrikler Saffet Bey…
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta