efsunlu bir güldün kırmızıdan kor gibi
her bahar yeniden sessizce açardı tomurcuğun
senden yükselirdi en koyusu aydınlığın
dolaşıp yeryüzünü lal dilimde can olurdu adın
her yaprağın masaldı güllerin padişahıydın
sen bilmedin gülmedin
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
