Sen beni terk edince yandığımı sanmıştım,
Çünkü bana sevmeyi öğreten sendin gülüm.
Yazık ki inanmıştım, sana nasıl kanmıştım
Beni yakıp kül ettin, sen de tükendin gülüm
Önce bana “gel! ” dedin, sonra açtın arayı
Merhemler kapatmadı tuzladığın yarayı
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta